Aristoteles' Negen Elementen van Drama (uit Poetica)
Aristoteles' Poetica definieert negen dramatische elementen, gerangschikt op belangrijkheid:
- Plot (Mythos): Gebeurtenisreeks—meest essentieel; "ziel van de tragedie."
- Karakter (Ethos): Handelend agents; morele kwaliteiten onthuld door keuzes.
- Gedachte (Dianoia): Uitgedrukte ideeën; argumenten, thema's, redenering.
- Diction (Lexis): Taal, metafoor, stijl; verbale uitdrukking.
- Spectakel (Opsis): Visueel—decor, kostuums, effecten; minst artistiek per Aristoteles.
- Zang (Melos): Muzikale elementen; koorzangen, lyriese passages.
- Ritme: Maat, tempo, temporele structuur van taal.
- Harmonie: Structurele eenheid—delen die samenhangen tot geheel.
- Ontdekking (Anagnorisis): Cruciaal ontdekkings/herkenningsmoment.
Moderne dramatheorie past deze aan; spectakel wint aan belang in theater/film. Aristoteles' hiërarchie prioriteert intellectuele/structurele over sensorische elementen.