Waarom Antonio Melancholisch Is In *The Merchant of Venice* Handeling 1: Schepen, Schuld En Onuitgesproken Liefde
Antonio's openende verdriet ('In sooth, I know not why I am so sad') heeft drie verweven wortels:
- Risicokapitaal Op Zee: Zijn gehele fortuin rust op argosies verspreid over oceanen – stormen, piraten en marktschommelingen kunnen hem overnachten verarmen.
- De Shylock Obligatie: Hij heeft Bassanio's lening mede-ondertekend: een pond vlees als niet betaald. De juridische terreur is specifiek en visceraal.
- Queer Verlangen (Subtekstueel): Veel lezingen detecteren homerotische toewijding aan Bassanio – Antonio's 'I am arm'd and well prepared' om voor zijn vriend te sterven draagt erotische lading. Portia's latere 'Which is the merchant here? and which the Jew?' vervaagt de lijnen verder.
De melancholie is niet decoratief; het is de drukmaat van het stuk.