Is Malvolio Een Puritein in Twelfth Night? Hij Vertoont Kenmerken Maar Is Een Satirisch Doelwit
Malvolio vertoont puriteinse kenmerken maar is niet expliciet gelabeld als zodanig. Shakespeare codeert hem door gedrag:
- Morele Starheid: Veroordeelt vrolijkheid, drinken, zingen ("Maak jij een kroeg van mijn vrouwe huis?").
- Zelfergigheid: Gelooft zich superieur; verbeelt zich Olivias liefde als goddelijke beloning.
- Anti-Theatraliteit: Verafschuwt Feste's narigheid, Sir Toby's wanorde — sluit aan bij puriteinse oppositie tegen theater.
- Kleding: "Sad and civil suit" (nuchtere kleding) vs. de feestvieren' ontspanning.
Maar Hij Is Een Satirisch Doelwit
- Zijn "puritanisme" is performatief — een masker voor sociale klimgier en onderdrukte begeerte.
- De brieftrekking onthult zijn ijdelheid, geloven en erotische fantasie (kruis-gestruik, glimlachend).
- Echte puriteinen zochten godzalige discipline; Malvolio zoekt status en controle.
Shakespeare critiqueert huichelen, niet het puritanisme an sich. Malvolio is een "time-pleaser" (1.5) — een sociale klimmer die morele taal gebruikt. Het stuk geniet van zijn vernedering maar herstelt hem ook ("He hath been most notoriously abused"), suggestie maat in satire.