Aristoteles' Tragische Held: De Vier Kenmerkende Eigenschappen
In Poetics (ca. 335 v.Chr.) schetst Aristoteles de architectuur van de tragische held door vier Griekse termen:
- Hamartia – Een tragisch gebrek of oordeelsfout (vaak hubris-gerelateerd) voortvloeiend uit keuze, niet lot.
- Hubris – Overmatige trots of overmoed die de held blind maakt voor menselijke grenzen.
- Peripeteia – Een plotselinge keering van fortuin veroorzaakt door de held's hamartia.
- Anagnorisis – Het moment van cruciale zelfherkenning wanneer de held zijn eigen rol in de ondergang ziet.
Extra Criteria
- Adellijke of hoge status (zodat de val diep is).
- Nochtans noch volledig goed noch volledig kwaad (herkenbaar).
- Ontlokt medelijden (voor lijden) en vrees (herkenning: "dat had ik kunnen zijn").
- Lijden overstijgt de overtreding (disproportioneel gevolg).
Klassieke voorbeelden: Oedipus, Hamlet, Macbeth, Lear, en de moderne Willy Loman (Death of a Salesman).