Waarom Rosencrantz en Guildenstern Faillen Hamlet te Doorgronden in Handeling 3, Toneel 1
Claudius stuurt ze om te ontdekken wat Hamlet "kwelt". Ze keren met lege handen terug. Vijf redenen verklaren waarom:
- Hamlets bewuste verberging: Hij ontwijkt, doet alsof hij dol is, spreekt in raadsels. Hij weet dat ze spionnen zijn.
- Wederzijds wantrouwen: Hamlet realiseert dat ze door Claudius zijn gestuurd. Ze realiseren dat hij het weet. Het gesprek wordt een duel van ontwijken.
- Oppervlakkige observatie: Ze kijken naar gedrag – op en neer lopen, zuchten, vreemd spreken – zonder de existentiële crisis eronder te begrijpen.
- Onvermogen zijn mentale staat te begrijpen: Ze kwijten complexiteit aan puur waanzin. Hun raamwerk kan zijn realiteit niet vangen.
- Intimidatie door zijn scherpte: Hamlets verbaal vermogen laat ze verward, verkeerd voet, onmachtig om hem vast te pinnen.
Wat Hun Mislukking Onthult
Het is geen onbevoegdheid – het is de grens van oppervlakkige vriendschap. Rosencrantz en Guildenstern vertegenwoordigen een wereld van oppervlaktes; Hamelt bewoont diepten die ze niet kunnen bereiken. Hun falen benadrukt zijn isolatie: de prins heeft geen echte gelijken meer, alleen toeschouwers.