Shakespeare specificeert geen aantal. De Prologue noemt het een "oude ruzie" met "nieuwe opstand" – wat veel stooten over generaties impliceert. Het stuk toont drie openbare ruzies:
Maar de ruziegeschiedenis is lang en bloedig – precies hoeveel gevechten is aan de verbeelding overgelaten. Het punt is niet de telling; het is de cyclische, zichzelf voortzettende aard van het geweld.