Julias Emotionele Storm na het Nieuws van de Voedster in Romeo en Julia
Wanneer de voedster terugkeert met het nieuws van Tybalts dood en Romeos verbanning (Handeling III, Scene ii), wordt Julia overspoeld door contradictorische gevoelens:
- Waanhoop om haar nichtje Tybalt en haar man Romeo — beiden verloren op verschillende manieren.
- Woede op Romeo voor het doden van Tybalt, in strijd met haar diepe liefde voor hem.
- Schuldgevoel — zich afvragend of haar geheime huwelijk de tragedie in gang heeft gezet.
- Wanhopigheid — geen toekomst zien waar ze samen kunnen zijn.
- Verwardheid — de wereld is in minuten op z'n kop gekeerd.
Shakespeare comprimeert deze strijdende emoties in Julias oxymoron-rijke spreeken ("Schone tiran! Engelachtige duivel!"), en vangt de intensiteit van een liefde die onlosmakelijk verbonden is met catastrofe.