Julius Caesar opent in een gespannen, onstabiel Rome waar republikeinstituties instorten onder het gewicht van persoonlijke ambitie en klasconflict.
Julius Caesar heeft net Pompejus' zonen in Spanje verslagen en keert terug met grote volksjubel. De gewone mensen vieren met een feestdag — ter ergernis van de tribunen.
Flavius en Marullus (gekozen tribunen die het volk vertegenwoordigen) stript decoraties van Caesars standbeelden en verstrooit de menigten, verklarend:
"Deze groeiende veren geplukt van Caesars vleugel
Zullen hem laten vliegen op een gewone hoogte."
Ze vrezen dat Caesars populariteit tyrannische ambitie maskert.
Brutus (edel, principieel) en Cassius (berekenend, wrokzoekend) bespreken Caesars gevaar voor de Republiek. Cassius begint Brutus te manipuleren naar moord.
De expositie vestigt onvermijdelijkheid: de Republiek's structurele gebreken en Caesars traject maken conflict onvermijdelijk. Het publiek kent de historische uitkomst; de spanning ligt in hoe eerlijke mannen hun wereld vernietigen om het te redden.