Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Drama

Hoe Shakespeare hardheid uitbeeldt: Zeven patronen van emotionele hardheid

Shakespeare beeldt hardheid — emotionele hardheid, onverschilligheid voor lijdens — uit door terugkerende gedragspatronen in zijn stukken:

1. Onverschilligheid voor pijn

Personages negeren andermans angst: Lears 'O, reason not the need!' tegenover Regans 'What need one?'; Macbeths 'She should have died hereafter' (koudbloedig rouw plannen).

2. Instrumentale wreedheid

Geweld als hulpmiddel, niet passie: Iago's georganiseerde vernietiging; Claudius' broedermoord voor de kroon; Tamora's bakken van Chiron en Demetrius in een taart voor Titus.

3. Manipulatieve bedrog

Vertrouwen misbruiken: Iago met Othello; Edmund met Gloucester/Edgar; Angelo in Measure for Measure die de wet als wapen gebruikt.

4. Emotionele afstand

Koudeheid vermomd als rede: Brutus' 'Stoische' onderdrukking van rouw; Octavius Caesar's politieke berekening boven Antony's lijk.

5. Afwezigheid van berouw

Geen schuld, geen herstel: Richard III's 'conscience is but a word'; Goneril/Regan's escalerende brutaliteit.

6. Onverschoonde doelnastreven

Het doel heiligt de middelen: Macbeths 'blood will have blood'; Coriolanus' trots boven het volk.

7. Ontmenselijking

Slachtoffers gereduceerd tot obstakels/objecten: Shylock's 'pond vlees' (juridische waare); Caliban als 'thing of darkness'.

Shakespeare's genialiteit: hardheid is zelden cartoonachtig. Het draagt het masker van plicht, liefde, gerechtigheid of noodzaak — wat het herkenbaar, menselijk en ontzettend maakt.

Drama

Related Categories