In Handeling 2, Toneel 1 hallucineert Macbeth een drijvende dolk wijzend naar Duncans kamer, vergezeld door de woorden "Thou shalt be king." Dit bovennatuurlijke teken overtuigt hem om door te gaan met de moord.
De dolk vertegenwoordigt Macbeth's schuldige ambitie zichtbaar gemaakt – een psychologische projectie die zijn rechtvaardiging voor koningsmoord wordt.