Critieke en publieke ontvangst van The Crucible en Millers andere stukken
The Crucible (1953)
- Premiere-recensies: Gemengd. NY Times (Brooks Atkinson) prees de 'vitaliteit' en 'morele passie'; anderen noemen het didactisch, allegorisch zwaarvoetig, of slecht gekarakteriseerd (vrouwen als symbolen).
- Politieke context: McCarthy-hoorzittingen lopend. Vielen zagen de Salem-paralleel als moedig; sommigen (inclusief HUAC-ondersteuners) bestempelden het als subversief.
- Tony Awards: Won Best Play (1953).
- Langetermijn: Werd het meest opgevoerde Amerikaanse stuk wereldwijd; canonieke schoollectuur; gezien als het artistieke antwoord op McCarthyisme.
Death of a Salesman (1949)
- Directe sensatie. Pulitzer, Tony, NY Drama Critics Circle.
- Gehaald als tragedie van de gewone man; Willy Loman trad wereldwijd culturele vocabulaire.
Latere stukken
- A View from the Bridge (1955/56 herzien): Sterke recensies; Tony voor heropvoering (1998).
- After the Fall (1964): Controversieel (Marilyn Monroe-parallellen); gemengde initiële ontvangst, later hergewaardeerd als autobiografisch meesterwerk.
- The Price (1968), The Creation of the World and Other Business (1972), The American Clock (1980) — gerespecteerd maar nooit de eerste twee evenaren.
Algehele nalatenschap
Miller is het morele geweten van mid-eeuwse Amerikaanse theater. Salesman en Crucible zijn twee pieken; de rest kaart een carrière die worstelt met schuld, geschiedenis en Joods-Amerikaanse identiteit. Critici rangschikken hem nu met O'Neill en Williams als de 'grote drie' van 20e-eeuwse VS-drama.