In The Taming of the Shrew herschikt Petruchio's onstuimige courtship Katherina van kwezel tot partner – liefde als katalysator voor verandering.
Liefde overstijgt starre grenzen: Romeo en Julia (verfeindende families), Antonius en Cleopatra (rijken, culturen).
Twelfth Night verstrengelt begeerte: Viola (als Cesario) liefde voor Orsino, die liefde voor Olivia, die liefde voor Cesario – een knoop van verwarde identiteit en onbeantwoorde verlangens.
Venus and Adonis viert sensueel verlangen, de urgentie van het lichaam, de kwetsbaarheid van het vlees.
Sonnetten erkennen vergankelijkheid. Sonnet 18: "Every fair from fair sometime declines" – schoonheid vervaagt, maar vers onsterfelijkt.
Schilderd liefde als een spectrum – verlossend en vernietigend, eeuwig en vloeiend – spiegelend de volledige menselijke ervaring.