Doodt Macbeth De Wachtposten? Tekstuele Verduidelijking
Nee. In Shakespeares Macbeth doodt Macbeth de wachtposten (kamerdieners) niet op de manier die vaak aangenomen wordt.
Wat Echt Gebeurt (Handeling 2, Toneel 3)
- Macduff ontdekt Duncans vermoorde lijk.
- Macbeth beweert hij de wachtposten in woede gedood te hebben: "O, toch berouw ik mijn woede, / Dat ik ze doodde."
- Maar dit is een leugen – Macbeth frameert de wachtposten (besmeert ze met bloed, legt dolken neer) terwijl ze gedrukt onbewust zijn door Lady Macbeth.
- De wachtposten worden nooit wakker om zich te verdedigen; ze worden dood gevonden (vermoedelijk gedood door Macbeth offstage na de ontdekking, of de "doding" is deel van het frame-narratief).
Tekstuele Ambiguïteit
Macbeths regel "Ik deed ze dood" is een optreden voor de thanes. Lady Macbeth valt in ontluiking (of doet alsof) om af te leiden. De wachtposten sterf eigenlijk offstage; het stuk toont ze nooit levend na de moord.
Waarom De Verwarring?
- Macbeth zegt dat hij ze doodde.
- Filmadaptaties (Polanski 1971, Kurzel 2015) tonen vaak de stekpartij.
- De wachtposten zijn de aangeduide schuldlammen – hun doden dienen de opschorting.
Belangrijk Verschil
Macbeth doodt Duncan (op toneel/offstage), Banquo (via moordenaars), Macduffs familie (via moordenaars), Jonge Siward (in gevecht). De wachtposten zijn geframed en gedempt – niet gedood in gevecht of passie.