Ray Bradbury's "A Sound of Thunder" kondigt zijn dreigende stemming aan in een enkele zin:
"The sky above the port was the color of television, tuned to a dead channel."
De hemel vergelijken met een leeg, statisch gevulde TV-scherm brengt direct leegte, technologische vervreemding, en onheilspel uit. Het is een 1950s-beeld dat ontzaglijk voorspellend blijft – vandaag de "dode kanaal" zou een laadscherm of foutmelding zijn, maar het gevoel is identiek: een wachtende, inerter wereld, klaar voor iets te gebeuren.
In twintig woorden bereidt Bradbury de lezer voor op een verhaal over gevolgen, kwetsbaarheid, en de ontzagwekkende zwaarte van kleine acties.