Oliver Twist speelt zich af in 19e-eeuws Londen tijdens de Industriële Revolutie. Dickens gebruikt de stadgeografie niet als achtergrond maar als morele topografie—elke locatie codeert klasverdeling, systeemwrede, of vloeiende vriendelijkheid.
Een symbolische scheiding tussen voorspoedige wijken (noord) en verarmde, misdaadgeteisterde buurten (zuid). Het oversteken markeert overgangen tussen werelden.
Een welvarend gebied dat scherp contrasteert met de slummen—werelden uit elkaar, blokken naast elkaar.
Een berucht slum (real-life inspiratie voor Fagin's antro) waar Oliver overbevolking, armoede, en criminele indoktrinatie ondergaat. Nu Clerkenwell; toen, een doolhof van verval.
Een rijke wijk waar de Artful Dodger Oliver in zakkenrollerij leidt—de armen binnendringend in de rijken ruimte, tijdelijk.
Locatie van het Centraal Strafgerecht, waar Fagin ter dagvaarding staat. Justitie als spektakel; de wet's theater.
Hoofdverkeersader; bruggen als London Bridge en Blackfriars Bridge verbinden de stad. Lichamen spoelen op; handel stroomt; de rivier is getuige van alles.
Grimme instellingen waar wezen lijdende onder de Armenwet. “Alstublieft, meneer, ik wil nog wat” klinkt hier.
Waar Bill Sikes schuilt en zijn einde vindt. De staat's uiteindelijke inperking—maar zelfs de muren kunnen zijn schuld niet vasthouden.
Hij liep deze straten obsessief—20 mijl per nacht, volgens sommige verslagen. De geografie is niet onderzocht; het is beleefd. Elke steeg, hof, en plein draagt het gewicht van zijn observatie. Oliver Twist lezen is navigeren op een morele kaart waar locatie = lot—totdat Oliver, tegen alle odds, de coördinaten ontvlucht.