In Arthur Miller's Death of a Salesman (1949) is Charley niet alleen een buurman – hij is een dramatische foil die Willy Loman's tragische gebreken in scherp relief brengt. Waar Willy luchtkastelen bouwt, legt Charley stenen op vaste grond.
| Charley | Willy |
|---|---|
| Accepteert realiteit zoals het is | Klijft aan de illusie dat "goed gelikt worden" gelijk is aan succes |
| Met beide benen op de grond, praktisch | Grandioze dromer, voor altijd de "grote slag" najagend |
| Vindt voldoening in bescheiden middelen | Perpetueel ontevreden, meet waardering aan externe validatie |
| Zelfbewust, introspectief | Gebrek aan zelfkennis; externaliseert schuld |
Charley verlichaamt de bereikbare Amerikaanse Droom – eerlijk werk, gezinsstabiliteit, stille waardigheid – die Willy zichzelf vernietigt achterna te jagen in vervormde vorm. Zijn aanwezigheid maakt Willy's zelfmoord tragischer: een levensvatbare alternatief bestond, belichaamd door de man die Willy neerkijkte.
Kernzin (Charley, Requiem): "Niemand mag deze man beschuldigen. Een verkoper moet dromen, jongen. Het hoort bij het territorium."