Tim O'Brien schreef geen losstaand verhaal getiteld "Ambush." Echter, "Ambush" is een hoofdstuk in zijn seminale verzameling The Things They Carried (1990) – een semi-autobiografische meditatie op de Vietnamoorlog.
In "Ambush" vertelt O'Brien (de verteller-personage) hoe hij een jonge Vietcong-soldaat doodde op een pad bij My Khe. Hij gebruikt oorzaak-en-gevolg om te verkennen hoe een splitsecondenbeslissing – een granaat gooien naar een schaduw – decennialang nazindert in herinnering en geweten.
O'Brien schrijft: "Story-truth is truer sometimes than happening-truth." De hinterhalt is geen gebeurtenis – het is een breuk die narrative genereert als overlevingsmechanisme.