Hamlets reis naar Engeland is het cruciale keerpunt van het stuk – waar de prins transformeert van reactief slachtoffer tot strategische handelaar.
Claudius stuurt Hamlet met Rosencrantz en Guildenstern, dragend een verzegelde brief die de Engelse koning beveelt Hamlet bij aankomst te executeren. Het is een doodvonnis vermomd als diplomatie.
Tijdens de overtocht ontdekt Hamlet de brief (Shakespeare laat de exacte methode ambigu – sommige producties tonen hem het openen terwijl ze slapen; anderen impliceren dat hij van het begin af aan verdacht was). Hij herschrijft het, met de namen van Rosencrantz en Guildenstern voor de zijne – een koude, berekende slag die hun lotten verzegelt.
Piraten vallen het schip aan (offstage). Hamlet stapt op hun schip, onderhandelt passage terug naar Denemarken, en laat de hovelingen varen naar hun executie. Hij keert alleen terug, gehard, en klaar voor de eindconfrontatie.
De reis gebeurt offstage, maar de gevolgen drijven de bloedige conclusie van het stuk.