Hier is een overzicht van de emoties van Van Helsing:
* Verdriet en verdriet: Als Lucy's dokter en vriendin ervaart Van Helsing een diep verdriet over haar verlies. Hij is getuige van haar geleidelijke verval tot vampirisme en haar uiteindelijke dood, zowel fysiek als mentaal. Dit verlies raakt hem diep, zoals blijkt uit zijn sombere houding en plechtige uitspraken.
* Opluchting: Terwijl ze rouwt om Lucy, begrijpt Van Helsing ook dat haar dood een noodzakelijke stap was om Dracula te verslaan. Hij besefte dat ze al bezweken was aan de invloed van vampieren en niet langer gered kon worden. Haar dood was daarom een tragisch maar noodzakelijk offer om Mina en anderen tegen hetzelfde lot te beschermen.
* Plichtsbesef: Van Helsings plichtsbesef dwingt hem zijn strijd tegen Dracula voort te zetten, zelfs ondanks het verlies van Lucy. Hij beschouwt haar dood als een katalysator voor zijn besluit, waardoor hij manieren moet vinden om de vampier permanent te vernietigen en verdere tragedies te voorkomen.
* Bitterzoete acceptatie: Van Helsings aanvaarding van Lucy's dood is bitterzoet. Hij erkent de tragische omstandigheden van haar overlijden, maar begrijpt ook dat haar dood noodzakelijk was om anderen te redden. Hij voelt zich verantwoordelijk om haar offer te eren door zijn strijd tegen het monster voort te zetten.
Het is belangrijk op te merken dat de gevoelens van Van Helsing niet expliciet in de roman worden vermeld. Zijn daden en woorden gedurende het hele verhaal geven echter aanwijzingen voor zijn interne worstelingen. Hij draagt de last van zowel verdriet als verantwoordelijkheid, waardoor zijn karakter een overtuigend en genuanceerd voorbeeld is van menselijke veerkracht in het licht van de duisternis.