Acte 5 brengt de tragedie tot de climax. Belangrijkste thema's:
Hamlet doodt tenslotte Claudius, maar de prijs – zijn leven, dat van zijn moeder, Laertes', Gertrude's – vraagt of wraak gerechtigheid bereikt.
De kerkhofscène (Yoricks schedel) en Ophelia's begrafenis verzadigen de acte met sterfelijkheid. "Zijn of niet zijn" klinkt in elke dood na.
Claudius' verraad komt volledig aan het licht; het Deense hof rot van binnenuit.
Hamlets verzoening met Laertes ("Wissel vergeving met mij") en vertrouwen in Horatio bieden een schim van genade.
"Er is een goddelijkheid die onze eindes vormt" – toch drijven keuzes de catastrofe.
Het stuk-in-het-stuk, de spook, de gefingeerde waanzin – allemaal vervagen; de finale slachting voelt brutaal echt.
Hamlets scherpte, monologen en laatste woorden ("De rest is stilte") framelen taal als wapen en nalatenschap.