Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Drama

Waarom Hamlet In Act 1 Spiraalt: Rouw, Inces, Usurpatie, En De Eis Van De Geest

Hamlets diepe melancholie in Act 1 voort uit een samenvloeiing van rouw, verraad, en existentiele crisis:

1. Vader's Dood (Onlangs, Raaw)

Koning Hamlet stierf minder dan twee maanden geleden. Hamlet draagt "pakken van zwarte stof" (1.2.78). Hij vereerde zijn vader ("zo'n uitstekende koning," 1.2.139). De rouw is vers en diep.

2. Moeders "Te Haastige" Herhuwelijk

Gertrude hertrouwde met Claudius binnen een maand ("bruidsmaaltijden / Waren koud versierd met begrafenisgebak," 1.2.180-181). Voor Hamlet is dit:

3. Claudius' Usurpatie

Claudius grijpt de troon (Hamlet, de erfgenaam, overgeslagen) en eist nu dat Hamlet in Denemarken blijft ("belangrijkste hofman," 1.2.117) in plaats van terug te keren naar Wittenberg. Hamlet voelt zich gevangen, bewaakt, en politiek ontmand.

4. De Geest's Onthulling (Act 1, Toneel 5)

De Geest bevestigt Hamlets duisterste vermoeden: moord ("Moord aller moorden," 1.5.27). Dit transformeert rouw in een heilige plicht: wraak. De last van bewijs en actie paralyseert hem.

5. Existentiele Wanhoop

Zijn eerste monoloog (1.2.129-158) onthult een wereldbeeld in scherven: de wereld is "een ongewiede tuin / Die uitkiemt tot zaad; dingen rank en grof in natuur / Bezitten het slechts." Hij overweent zelfmoord ("zelfmoord") maar vreest het "kanon tegen zelfmoord."

Samenvattend: Hamlet is niet gewoon "opgeseten." Hij is in morele schok – zijn vader vermoord, moeder gecorrumpeerd, oom criminieel, universum in de war, en zelf belast met een bloedige correctie die hij filosofisch verafschuwt.

Drama

Related Categories