Hamlet is ontegenzeggelijk een prins – de mannelijke erfgenaam van de Deense troon. Als u aan een tragisch vrouwelijk figuur in het stuk denkt, bedoelt u waarschijnlijk Ophelia, Hamlet's liefdesbelang.
Ophelia, dochter van Polonius en zus van Laertes, zit geklemd tussen haar vaders geboden, haar broers waarschuwingen en Hamlet's erratische aanhankelijkheid. Haar waanzin en verdrinking (Act 4, Scene 7) zijn onder de meest ontroerende afbeeldingen van een vrouw vernietigd door patriarchale druk.
Andere vrouwelijke personages zijn Gertrude (Hamlet's moeder, die Claudius trouwt) en de Spelerskoningin (in het stuk-in-het-stuk). Maar de centrale vrouw is Ophelia – Hamlet's spiegel, slachtoffer, en, in de dood, de katalysator voor het finale duel.
Wilt u meer weten over Ophelia's rol, haar bloemen, of haar "waanzinnige scènes"? Ik elaboreren graag.