* Het verbranden van Atlanta: Deze scène, gevuld met drama, chaos en het huiveringwekkende besef van de verwoesting van de oorlog, is krachtig en visueel indrukwekkend. Het is een grimmige herinnering aan de menselijke kosten van conflicten en de kwetsbaarheid van de beschaving.
* De "Eerlijk gezegd, mijn liefste, het kan me niets schelen"-scène: Deze scène, met de iconische lijn van Clark Gable, is een krachtig moment van verzet en berusting. Het vat de desillusie van Rhett Butler over Scarlett en zijn onthechting uit de door oorlog verscheurde wereld samen.
* De hereniging tussen Scarlett en Rhett na de oorlog: Deze scène is gevuld met spanning, terwijl Scarlett haar verloren liefde probeert terug te winnen en Rhett worstelt met zijn eigen gevoelens. Het is een cruciaal moment in hun relatie en voorafschaduwt het tragische einde.
* De slotscène: Het einde, waarin Scarlett alleen staat en verklaart dat ze 'een manier zal bedenken om hem terug te krijgen', is angstaanjagend gedenkwaardig. Het laat een blijvende indruk achter van haar kracht en vastberadenheid, maar ook van de harde realiteit waarmee ze wordt geconfronteerd.
Uiteindelijk is de meest memorabele scène degene die het sterkst resoneert met elke individuele kijker. Sommigen zijn misschien ontroerd door de epische omvang van de brand in Atlanta, terwijl anderen de emotionele diepgang van de slotscène misschien meer impact vinden.
Het is belangrijk op te merken dat dit slechts enkele van de vele iconische en memorabele scènes uit Gone With the Wind zijn. De film zit boordevol dramatische momenten en onvergetelijke personages, waardoor het een tijdloze klassieker is die het publiek decennia later nog steeds boeit.