Dit is waarom:
* De wereld van A Series of Unfortunate Events is inherent somber: De weeskinderen van Baudelaire worden voortdurend geconfronteerd met verschrikkelijke situaties, en hun leven wordt gekenmerkt door verlies en tegenslag. De verhalen onderzoeken thema's als verdriet, veerkracht en de harde realiteit van de wereld. Hoewel er momenten van hoop en humor zijn, is de algemene toon somber.
* De focus op de worstelingen van de personages: Handler benadrukt de veerkracht van de Baudelaires en hun vastberadenheid om de waarheid bloot te leggen. De eindes laten de lezer vaak met een gevoel van onzekerheid en verlangen achter, omdat de personages voor uitdagingen blijven staan. Dit is niet noodzakelijkerwijs verdriet, maar eerder een weerspiegeling van de voortdurende aard van hun strijd.
* De bitterzoete aard van afsluiting: Sommige eindes kunnen bitterzoet aanvoelen omdat ze een gevoel van afsluiting bieden, terwijl ze toch de voortdurende aard van de uitdagingen van de weeskinderen erkennen. Het einde van 'The End' verwijst bijvoorbeeld naar een hoopvolle toekomst, maar benadrukt ook het feit dat de Baudelaires met moeilijkheden zullen blijven kampen.
* De stijl van de auteur: Handler hanteert een duister komische en satirische toon, waarbij hij vaak de absurditeit benadrukt van de situaties waarmee de kinderen worden geconfronteerd. Deze benadering kan een gevoel van melancholie oproepen, maar benadrukt ook de veerkracht en vastberadenheid van de Baudelaires.
Daarom weerspiegelen de eindes van A Series of Unfortunate Events, in plaats van opzettelijk verdrietig te zijn, de algemene thema's en toon van het boek. Ze benadrukken de ontberingen waarmee de personages worden geconfronteerd, hun veerkracht en de voortdurende aard van hun strijd. De eindes kunnen verdrietig aanvoelen, maar ze bieden ook een gevoel van hoop en afsluiting, en benadrukken de kracht van de menselijke geest om ondanks tegenslag te volharden.