* Nadruk op interne conflicten: Shelley's roman concentreert zich sterk op de psychologische kwelling van Victor Frankenstein en de interne strijd waarmee hij wordt geconfronteerd met zijn creatie. De gotische sfeer komt meer voort uit de donkere, obsessieve aard van Victor's geest dan uit de fysieke omgeving.
* Instelling als reflectie: De instellingen in *Frankenstein* worden vaak gebruikt om de innerlijke toestanden van de personages te weerspiegelen. De desolate en ijzige landschappen van het Noordpoolgebied weerspiegelen bijvoorbeeld Victors isolement en wanhoop.
* Focus op het bovennatuurlijke: De gotische elementen van de roman komen voornamelijk voort uit het bovennatuurlijke thema van het creëren van leven en de daaruit voortvloeiende gevolgen. Het wezen zelf, met zijn groteske uiterlijk en dorst naar wraak, is een centraal gotisch element, niet alleen de setting.
Er zijn echter gevallen waarin de setting bijdraagt aan de gotische sfeer:
* Het donkere en sombere kasteel: Victor's ouderlijk huis, met zijn donkere torens en oude zalen, creëert een sfeer van mysterie en onheilspellende voorgevoelens.
* Het geïsoleerde laboratorium: Het laboratorium waar Victor het monster creëert, is een ruimte van geheimhouding en verboden kennis, wat bijdraagt aan het gotische gevoel van overtreding.
* De Arctische woestenij: Het barre en meedogenloze landschap van het Noordpoolgebied, waar Victor het wezen tegenkomt, versterkt het gevoel van isolatie en wanhoop.
Concluderend:hoewel de setting bijdraagt aan de gotische sfeer in *Frankenstein*, is dit niet het dominante element. De echte gotische kwaliteiten van de roman liggen in de verkenning van de duistere aspecten van de menselijke natuur, de gevolgen van ongecontroleerde ambitie en de angst voor het onbekende.