Dit is waarom:
* Codificatie en hervorming van bestaande wetten: Suleiman hield toezicht op de systematische codificatie van het Ottomaanse rechtssysteem die voorheen gebaseerd was op een lappendeken van religieuze en gewoontewetten. Dit resulteerde in de Kanun-i Sultan Suleyman , een alomvattend wetboek dat de bestaande wetten verduidelijkte en nieuwe regelgeving introduceerde voor verschillende aspecten van het leven, waaronder het strafrecht, het familierecht en het handelsrecht.
* Versterking van het rechtssysteem: Suleiman heeft een sterker rechtssysteem ingesteld met een hiërarchische structuur en gespecialiseerde rechtbanken. Dit zorgde voor consistentie en eerlijkheid bij de toepassing van de wet.
* Nadruk op rechtvaardigheid: Suleiman stond bekend om zijn persoonlijke inzet voor gerechtigheid , en hij beoordeelde zelf regelmatig rechtszaken. Hij was van mening dat de wet gelijkelijk van toepassing zou moeten zijn op alle burgers, ongeacht hun status.
* Uitbreiding van de juridische reikwijdte: De juridische hervormingen van Suleiman breidden het bereik van de Ottomaanse wet uit naar nieuwe gebieden die tijdens zijn bewind werden veroverd. Dit hielp de Ottomaanse heerschappij te versterken en een meer verenigd rechtssysteem in het hele rijk te creëren.
Hoewel de term 'wetgever' absoluut lijkt, weerspiegelt deze accuraat de transformerende impact die Suleiman had op het Ottomaanse rechtssysteem. Hij creëerde niet simpelweg nieuwe wetten, maar organiseerde, verduidelijkte en moderniseerde het bestaande systeem , waardoor het toegankelijker en efficiënter wordt. Deze erfenis blijft tot op de dag van vandaag de rechtspraktijken in Turkije en daarbuiten vormgeven.