Dit is waarom:
* Derde persoon: Het verhaal wordt verteld met behulp van "hij" en "hem" om te verwijzen naar de hoofdpersoon, Peyton Farquhar. We krijgen geen toegang tot de gedachten en gevoelens van andere personages.
* Beperkt: We beperken ons in de eerste plaats tot de gedachten en percepties van Peyton. Hoewel het verhaal enkele objectieve details biedt, wordt het grootste deel van het verhaal gefilterd door zijn subjectieve ervaring.
Het beperkte perspectief is cruciaal voor de effectiviteit van het verhaal. Het stelt Bierce in staat om:
* Manipuleer de perceptie van de lezer: Door zich te concentreren op de gedachten en gevoelens van Peyton kan Bierce spanning en onzekerheid creëren. We worden ertoe gebracht te geloven dat er dingen gebeuren die niet noodzakelijkerwijs waar zijn, waardoor we uiteindelijk de wereld ervaren door de vervormde lens van Peyton.
* Benadruk de kracht van de verbeelding: De climax van het verhaal hangt af van het geloof van de lezer in Peytons ingebeelde ontsnapping. Door het beperkte perspectief kan Bierce deze fantasie opbouwen en deze net zo echt laten lijken als de feitelijke gebeurtenissen in het verhaal.
* Creëer een gevoel van dubbelzinnigheid: Het einde van het verhaal laat de lezer met een gevoel van onbehagen en onzekerheid achter. Door zich te concentreren op het standpunt van Peyton, vermijdt Bierce een definitief antwoord over zijn lot te geven en laat hij de interpretatie open.
Over het geheel genomen is het beperkte perspectief van de derde persoon een sleutelelement in 'An Occurrence at Owl Creek Bridge', dat de thema's, de spanning en uiteindelijk de diepgaande impact ervan op de lezer vormgeeft.