Lynchen in de Verenigde Staten (voornamelijk 1877–1950) was een instrument van raciale terreur en sociale controle. De overgrote meerderheid van slachtoffers waren:
Geschatte 4.000+ zwarte mannen, vrouwen en kinderen werden gelynched. Voorbereidingen varieerden van vermeende misdaden (vaak onbegrond) tot schendingen van raciale etiquette, vakbondorganisatie, stemmen, of simpelweg op de verkeerde plek zijn. Het handhaafde witte suprematie en ontstemming.
Lynchingen werden ook gerechtvaardigd door beschuldigingen van seksuele onfatsoenlijkheid, homosexualiteit, of godsdienstige afwijking — vaak raciale of economische motieven maskerend.
Belangrijk Inzicht: Lynchen was geen "grensgerechtigheid" maar een systematische, vaak publieke, ritualiteit van terreur om een rasselijke hiërarchie te handhaven. De Equal Justice Initiative documenteert meer dan 4.400 raciale terreur-lynchingen tussen 1877–1950.