In Lois Lowry's "Number the Stars," genereert de tienjarige Annemarie Johansen's onvolledige begrip van door Nazi's bezette Denemarken krachtige spanning door dramatische ironie – de lezer weet meer dan de protagonist.
In hoofdstuk 4 vraagt Annemarie haar moeder: "Waarom zijn de Duitsers zo gemeen?" Ze herkent hun vijandigheid, maar kan de volledige omvang van hun systematische wreedheid en genocidale intentie niet begrijpen. De lezer, bewust van de Holocaust's historische realiteit, ervaart spanning wachtend op de botsing tussen Annemarie's onschuld en brutale waarheid.
Deze narratieve techniek dompelt lezers in een kindperspectief terwijl volwassen bewustzijn van historische gruwelen behouden blijft, wat continue spanning creëert door de roman heen.