Shakespeare's schouwburgen trokken een opvallend diverse doorsnede van de Elizabethaanse en Jacobijnse samenleving. De publieke theaters (Globe, Rose, Swan) waren onder de weinig plekken waar edelen, kooplieden, ambachtslieden en arbeiders een ervaring deelden — hoewel vanuit verschillende perspectieven.
| Zone | Kosten | Typische Bezoekers |
|---|---|---|
| Herenzalen / Privé Logen | 6d–2s+ | Adel, gentry, buitenlandse ambassadeurs |
| Herenzalen (galerijzitplaatsen) | 3d–6d | Rijke kooplieden, juristen, artsen, geestelijken |
| Galerijen (overdekt, bankzitplaatsen) | 2d–3d | Middenklasse burgers, vakmensen, leerlingen |
| De Plein / Pit (staand, open lucht) | 1d (een penning) | Arbeiders, dienaren, leerlingen, "groundlings" |
Groundlings stonden urenlang schouder aan schouder, etend, drinkend, luid reagerend — toejuichend aan schurken, scheldend aan acteurs, applaudissend aan gevechten. Hun betrokkenheid vormde de voorstellingen; klunen speelden rechtstreeks voor hen.
Gallants (modebewuste jonge edelen) zaten soms op het toneel, hun kleding tentoongesteld en luid commenterend — een afleiding die acteurs in de voorstelling verwerkten.
Vrouwen bezochten voorstellingen uit alle klassen, hoewel respectabele vrouwen vaak maskers droegen of in overdekte galerijen zaten. Puriteinen veroordeelden theater als onzedelijk; hun oppositie leidde uiteindelijk tot sluiting van de theaters (1642).
Schreef Shakespeare voor deze heterogeniteit: laag komiek voor het plein, politieke nuances voor de galerijen, filosofische diepgang voor de heren. Een enkel stuk moest een raadsheer van de koning en een schoenmaker tegelijkertijd bevredigen — een beperking die zijn ongekende bereik smed.