Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Toneelschrijven

Wat Zijn de Zes Kenmerken van een Goed Toneelstuk?

De beroemde Griekse filosoof Aristoteles beschouwde toneelstukken als een van de hoogste kunstvormen. Aristoteles schreef dat goede toneelstukken "een nabootsing zijn van een actie die ernstig, compleet en van een zekere omvang is," en bestonden uit zes kenmerken. In zijn 335 v.Chr. werk, "Poetics," definieert Aristoteles de zes kenmerken als Plot, Personages, Gedachte, Dictie, Spectakel en Melodie.

Plot

De plot is een rangschikking van gebeurtenissen die de structuur van het toneelstuk vormt. De structuur van het toneelstuk moet een begin, midden en een einde bevatten. Gebeurtenissen moeten logisch ontvouwen en de toneelschrijver moet toeval en resoluties die afhankelijk zijn van interventie van krachten buiten de interne realiteit van het toneelstuk, vermijden.

Personages

Volgens Aristoteles moeten personages in een toneelstuk trouw zijn aan hun natuur, sociale klasse en rol. Personages moeten fouten hebben, maar een lucht van waardigheid hebben. De functie van de personages is om de plot te ondersteunen door de keuzes die gemaakt worden, die een keten van gebeurtenissen ontketenen die het verhaal naar zijn conclusie brengen.

Gedachte

Gedachte verwijst naar momenten in een toneelstuk waar een personages ware natuur onthuld wordt en de thema's van het toneelstuk gearticuleerd worden. Koning Richards "Dit is de winter van onze ontevredenheid" monoloog uit "Richard III" of het "koffie is voor closers" fragment uit "Glengarry Glen Ross" zijn uitstekende voorbeelden van deze beginsel.

Dictie

Dictie verwijst naar de toneelschrijvers verhoogde taalgebruik en beheersing van metafoor. William Shakespeare is beroemd om zijn beheersing van metafoor en slimme woordspeling.

Melodie

Melodie verwijst naar de koor. Klassieke stukken in het oude Griekenland en Rome omvatten een koorelement - een groep die in unisoon spreekt of zingt tijdens tussenspelen in het toneelstuk. De rol van het koor was om als een ander personage in het toneelstuk te dienen, om te commentariëren op de actie en bij te dragen aan de eenheid van de plot.

Spectakel

Hoewel Aristoteles spectakel het minst belangrijke element in een toneelstuk achtte, begreep hij dat een spectaculair of dramatisch effect het publiek op een emotioneel niveau kon betrekken. Een voorbeeld van spectakel zou Jocasta's zelfmoord of Oedipus zichzelf verblindend in Sophocles' "Oedipus Rex" zijn.

Toneelschrijven

Related Categories