Ziet zichzelf als geleerde van de onzichtbare wereld – objectief, godvruchtig, gewapend met boeken "gewezen met autoriteit." Gelooft dat zijn rol is: hekserij diagnosticeren, orde herstellen.
Waarnemt zwakke bewijzen, persoonlijke wrakingen vermomd als vroomheid. Begint de legitimiteit van het hof in twijfel te trekken.
Confronteert Danforth; veroordelt de procedure: "Ik veroordel deze procedure, ik verlaat dit hof!"
Keert terug om levens te redden, dringt op valse bekentenissen. "Er is bloed op mijn hoofd!" – schuld over medeplichtigheid. Probeert de schade die hij mogelijk maakte ongedaan te maken.
Hale transformeert van zeker inquisitor tot gebroken morele getuige – verlichamend het gevaar van zekerheid losgekoppeld van gerechtigheid.