De 1942 Duitse productie Der 5. Juni ("De 5e Juni") assembleerde een opvallende reeks acteurs om sleutelfiguren van het Naziregime en hun innerste cirkel te verfilmen. De film, gezet op de achtergrond van de Tweede Wereldoorlog, bevat prestaties die variëren van ijskoud autoritair tot intiem menselijk.
Geproduceerd tijdens de oorlog zelf, vertegenwoordigt Der 5. Juni een fascinerend artefact van Nazietijd-cinema. Het casten van herkenbare Duitse toneel- en schermacteurs in rollen die echte historische figuren verfilmen – velen nog in leven en aan de macht tijdens het filmen – voegt een laag propagandacomplexiteit toe. De film's verfilming van het regime's medische en administratieve apparaat (Gebhardt, Brandt, Morell, Haase waren alle artsen geassocieerd met Hitler) suggereert een focus op de staatsmachinerie in plaats van slagveldaction.
Vandaag dient de film als primaire bron voor het bestuderen hoe het Derde Rijk zijn eigen leiderschap wilde dramatiseren, en de uitvoerders – velen met substantiële naoorlogscarrières – navigeerden de gecompliceerde nalatenschap van hun participatie.