Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Toneelproducties

Elizabethaanse toneeltechnieken

Elizabethans theater ontstond uit een reizende groep acteurs die optraden op behelpen toneels gedurende de eerste helft van de 16e eeuw. Pas in 1576 werd een officieel schouwburg gebouwd voor deze rondtrekkende artiesten, gevolgd bij bijna een dozijn meer in de daaropvolgende decennia. Elizabethaanse acteurs waren werkelijk toegewijd aan hun vak en duwden consistent de grenzen om een kwaliteitsvolle voorstelling te leveren.

Kostuums

De cast van een Elizabethaanse productie was volledig mannelijk, en leden speelden meerdere personages binnen een voorstelling; vrouwen inbegrepen. Kostuums werden gebruikt om de introductie van een nieuw personage te illustreren en te scheiden, en waren fel gekleurd en luxe. De kostuums en kleuren waren extreem belangrijk omdat ze gebruikt werden om de individuele rollen van de cast te refereren. Op een gegeven moment verboden Elizabethanen fel gekleurde kleding, en gaven toestemming alleen aan welgestelde mensen, koninklijkheden en acteurs.

Rekwees

Rekwees waren een essentieel hulpmiddel voor acteurs op het Elizabethaanse toneel. Veel van de stukken hadden scènes met zwaardvechten. De acteurs oefenden en trainden regelmatig om hun zwaarden realistisch te zwaaien en letsel te voorkomen. Wanneer een dramatische dood op toneel geïnsceniseerd werd, werd een rood zakdoek uit het kostuum getrokken om bloed te symboliseren. Om verder realisme te bieden, werd het toneel vaak ingesteld met meubelrekwees zoals bedden, tafels en stoelen.

Vocals

Elizabethans theater liep doorgaans over twee uur lang, zonder pauze. Het hoofddoel op dat moment was om verbaal precies te illustreren wat er in het stuk aan de hand was, of het nu komedie of tragedie was. Sommige theaters huisvesten 3.000 toeschouwers, waarvan de meeste geen programmage hadden om te volgen, of enige kennis van het vertelde verhaal. De toneelschrijvers van deze tijd, Shakespeare zijnde de populairste, schreven extreem melodramatische, poëtische verzen die behoorlijk lang waren. toen een acteur zijn regel leverde, stond hij vaak georiënteerd naar varierende hoeken van het toneel, mond wijd open, duidelijk en zorgvuldig elk woord uitsprekend met hevig, zorgvuldig geplaatste nadruk, zodat elke toeschouwer het plot kon volgen.

Gebaren

Omdat het Elizabethaanse toneel ontworpen was om van drie kanten bekeken te worden, was het onmogelijk om enige achtergrond te hebben. Vertrouwend op zonlicht over dag en kaarslicht bij schemering, waren de stukken volledig afhankelijk van kostuumrepresentatie, stemprojectie en geëxageerde gebaren van het hele lichaam en gezicht. Toen een komisch personage een freke regel leverde of een vrouwelijke personage afgebeeld werd, zou de acteur vaak zijn wenkbrauwen fladderen, zijn ogen knijpen en over het toneel scharrelen. Koninklijke personages hadden trage, bewuste gebaren en werden met respect behandeld aangezien ze vaak de voorstellingen bijwoonden. Handen wezen naar de hemel en zweeften gracevol over de breedte van het toneel wanneer deze dramatische bewegingen opgeroepen werden binnen het script.

Toneelproducties

Related Categories