Om een speciaal verlichtingseffect te creëren, moet je misschien een verlichtingsinstrument of ander technisch apparaat op het toneel plaatsen. Je kunt ook kabels hebben die het apparaat voeden en die over het toneel lopen binnen het zicht van het publiek. Maskertechnieken verbergen deze technische elementen voor het publiek, zodat ze niet afgeleid worden door de technologie maar kunnen genieten van de effecten en zich verdiepen in de voorstelling.
Een breed scala aan materialen kan gebruikt worden om verlichtingsinstrumenten en effectmachines te verbergen, maar de drie basistypen maskering zijn harde, zachte en ingebouwde (inset) maskering. Harde maskering verwijst naar maskering gemaakt van elk hard materiaal zoals hout, metaal of plastic. Zachte maskering verwijst doorgaans naar stof, die op een houten of metalen frame geplaatst kan zijn maar niet massief is. Ingebouwde maskering is de praktijk van het creëren van ingezakte ruimtes in de toneelvloer. Lichten worden in deze ingesponken ruimtes geplaatst en richten omhoog op de performers of decor.
Zachte maskering is het meest voorkomende type maskering in theaters. Alle gordijnen die je ziet hangen in een standaard prosceniumtheater (het type waar het toneel geframed wordt door een muur, in plaats van omringd door zitplaatsen aan drie of meer kanten) zijn maskering. De gordijnen die aan de zijkanten hangen, bekend als "legs" of "tormentors", verbergen verlichtingseffecten die op palen of andere apparaten bekend als "trees" of "ladders" geplaatst zijn. De gordijnen die over de top van het toneel lopen, bekend als "borders" of "teasers", verbergen verlichtingseffecten die boven het toneel hangen.
Harde maskering wordt doorgaans gebruikt voor specifieke onstage effecten. Een decorstuk wordt ontworpen om rondom de licht te passen, zodat het publiek alleen een decorstuk ziet zoals een rots of struik, maar de zijde van het decorstuk die het toneel aanspreekt is open, zodat verlichtingseffecten door kunnen schijnen. Dit wordt vaak gebruikt om vuur- of flikkerende televisielicht effecten te simuleren.
Ingebouwde maskering vereist een toneel met verplaatsbare segmenten. Verlichtingseffecten geplaatst in de depressie gecreëerd door ingebouwde maskering mogen onbedekt blijven of de opening kan bedekt worden met helder of doorschijnend warmtebestendig plastic zodat acteurs er vrij over kunnen lopen.
Brandsveiligheid is altijd een zorg bij theaterverlichtingseffecten omdat de meeste theaterlichten tussen 575 en 2000 watt liggen, wat een significante hoeveelheid hitte creëert. Alle zachte maskering moet gemaakt zijn van inherent vlamvertragende stof of behandeld met door de National Fire Protection Agency goedgekeurde vlamvertragende oplossingen. Hout en metaal maskering, ofwel boven toneel of ingebouwd, moet adequate hitteventilatie toelaten en op een veilige afstand van het licht gehouden worden, met afstanden variërend volgens de lampwattage en het exacte materiaal. Hout mag niet behandeld worden met olie-gebaseerde verf of beits. Als je twijfelt, vraag je lokale brandweerinspecteur om het toneel te inspecteren en aanbevelingen te doen; als je dit doet, wees voorbereid om een lijst met dingen te ontvangen die je moet repareren vóór opening night of riskeer dat de voorstelling gesloten wordt.
Wanneer een verlichtingseffect op het toneel geplaatst wordt, is een van de primaire overwegingen na het verbergen van het effect voor het publiek of de maskering zelf het publiek's zicht op de voorstelling blokkeert. Het zicht vanaf een bepaalde zitplaats heet een "sightline". Zodra de maskering op zijn plaats is, laat iemand de sightline controleren vanaf diverse zitplaatsen in het publiek, met bijzondere aandacht voor zitplaatsen in de eerste paar rijen, die het meest waarschijnlijk hun zicht geblokkeerd krijgen door een verhoogd prosceniumtoneel. Als het blokkeren van het zicht voor een paar zitplaatsen onvermijdelijk is, kan de producent van de show kiezen om die zitplaatsen met korting te verkopen als "beperkt zicht zitplaatsen".