Kort antwoord: ze verlieten het theater niet. De oorspronkelijke Globe had geen toiletten, geen riolering, en geen aangewezen faciliteiten. Tijdens 2–3 uur durende voorstellingen verlichten publiekleden—vooral groundlings schouder aan schouder in de yard—zich waar ze stonden: in de gangen, onder de galerijen, zelfs dichtbij het toneel.
Dit werd toen niet als ontzaglijk gezien. Potten waren standaard in huizen; publieke ruimtes had geen faciliteiten; het concept van een openbaar toilet bestond niet. De stank was simpelweg onderdeel van de "groundling-ervaring," vermeld in hedendaagse verslagen en satirische geschriften.
Rijkere bezoekers in de Lords' Rooms of private boxes mochten misschien bedienen potten discreet laten brengen, maar geen toegewijde faciliteiten bestonden voor enige klasse. Het theater was een gedeelde, overvolle, olfactoir-intense ruimte—één meer reden waarom de "zoete rook" van tabak en kruiden populair was.
Moderne reconstructies (zoals Shakespeares Globe, 1997) bevatten discreet moderne sanitair—gelukkig.