Het Shakespeareaanse sonnet — ook wel het Engelse sonnet genoemd — is een 14-regel lyrisch gedicht met een vaste vorm die Shakespeare niet uitvond maar perfektioneren.
| Sectie | Regels | Functie |
|---|---|---|
| Kwatrijn 1 | 1–4 | Stelling, beeld, situatie |
| Kwatrijn 2 | 5–8 | Ontwikkeling, complicatie, contrast |
| Kwatrijn 3 | 9–12 | Wending, intensivering, synthese |
| Couplet | 13–14 | Resolutie, epigram, keer, eeuwigheidsclaim |
Liefde (geidealiseerd, verraden, duurzaam), tijds vernietiging, schoonheid's vergankelijkheid, poetische immortaliteit, zelfreflectie, sterfelijkheid, vriendschap, rivaliteit, kunst vs. natuur.
Engels begunstigt jambische ritme; het is rijk-arm ten opzichte van Italiaans; het couplet past bij Engels epigrammatisch wijsheid. Shakespeare meesterde een vorm die bij zijn taal paste.