Dolphus Raymond, een welgestelde Maycomb-bewoner die met een zwarte vrouw en hun kinderen woont, doet alsof hij een dronkaard is om de stadsgenoten een reden te geven om zijn onconventionele keuzes te negeren. Hij belichaamt twee centrale thema's:
Maycomb oordeelt Raymond over zijn leefstijl terwijl het zijn eigen morele tekortkomingen negeert. Atticus merkt op: "Het enige waar Dolphus Raymond schuldig aan is, is ab en toe dronken... als hij ze dronken houdt, hoeft hij niet naar ze te kijken." De stad weet van zijn zwarte familie maar weigert het te erkennen, om hun sociale orde te behouden.
Raymond's uitschakeling onthult diepgewortelde racisme; zijn vriendelijkheid wordt over het hoofd gezien omdat hij rassische grenzen overstijgt. Zijn situatie illustreert hoe vooroordeel geleerd wordt en bewuste moeite vereist om te overwinnen.