In Kurt Vonnegut's dystopische meesterwerk 'Harrison Bergeron' zijn de antagonisten niet simpelweg 'H-G Men' maar de Handicapper General's agenten – handhavers van de Verenigde Staten Handicapper General, Diana Moon Glampers.
Harrison (14, genie, atleet, Adonis) ontvlucht gevangenschap, verklaart zichzelf tot Keizer, haalt zijn handicaps af, en danst met een ballerina – tot de Handicopper General beide doodschiet op live televisie.
Vonnegut satiriseert afgedwongen egalitarisme tot absurde extremen genomen. De Handicappers verlijchamen de tirannie van 'gelijkheid van resultaat' – een systeem dat excellentie, schoonheid, en intelligentie vernietigt in naam van eerlijkheid. Het verhaal vraagt: Wat gebeurt er als een samenleving gelijkheid met rechtvaardigheid verwardt?