In de grotachtige duisternis van Acte 4, Scène 1, roepen de Weird Sisters drie verschijningen op. Elke levert een boodschap die Macbeth’s lot vormt—waarheid verpakt in raadsels, waarschuwing verkleed als geruststelling.
“Wees op je hoede voor Macduff; / Wees op je hoede voor de Thane van Fife.” Direct en onmiskenbaar, deze waarschuwing noemt Macbeth’s ware vijand. Het blijkt vreselijk accuraat.
“Geen van vrouw geboren / Zal Macbeth schaden.” Macbeth hoort onoverwinnelijkheid. De gat? Macduff was “uit zijn moeders schoot / On tijd onttrokken”—geboren door keizersnede. De voorspelling houdt technisch stand terwijl het volledig misleidend is.
“Macbeth zal nooit overwonnen worden totdat / Groot Birnam Bos naar hoge Dunsinane Heuvel / Tegen hem zal komen.” Onmogelijk, denkt Macbeth. Bossen marcheren niet. Maar Malcolms leger camouflageert zich met takken, metafoor omzetterend in militair realiteit.
De eerste verschijning spreekt duidelijke waarheid. De tweede en derde gebruiken equivocatie—stellingen die technisch waar zijn maar praktisch vals—Macbeth lokkend in fatale overmoed. Shakespeare gebruikt deze visioenen om het gevaar van halve waarheden en de menselijke honger naar zekerheid in een onzekere wereld te dramatiseren.