Thomas Putnam's beschuldigingen in 1692 sprongen uit een volatiele mix van persoonlijke wanhoop, ambitie, geloof en angst.
Hij was bitter dat Abigail Williams zijn dochter beschuldigde; hij zag haar als een leugenaar die onschuldigen de dood bracht.
Rijk maar hongerig naar meer invloed, gebruikte hij beschuldigingen om zijn standing te verhogen.
Een devout Puritein, hij geloofde dat het uitschakelen van hekserij Gods werk was.
Hij aanvaarde geruchten en spectrale bewijzen onkritisch, buren veroordelend zonder bewijs.