Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Monologen

De Twee Stemmingen van Sonnet 29: Wanhoop en Verrukking

Shakespeares Sonnet 29 is een meesterklasse in emotionele contrast, draaiend op een enkele gedachte.

Octaaf (Regels 1–8): Verlatenheid

Sociale schande, jaloezie op andermans gaven, zelfhaat, vervreemding van hemel, fortuin, samenleving, en zichzelf. De spreker is in een "verdoemde" toestand, doof voor zijn eigen roepen.

Sestet (Regels 9–14): Extatische Opstijging

De herinnering aan de geliefde til hem op "like to the lark at break of day arising / From sullen earth." Hij zingt hymnen bij heavens poort. "Sweet love remembered" brengt rijkdom die hem doet "scorn to change my state with kings."

De Draaipunt

"Haply I think on thee" — een vrijwillige mentale wending. Binnen de gevangenschap van wanhoop oefent de spreker agency: hij kiest te onthouden. Die enkele gedachte herstructureert zijn realiteit.

Monologen

Related Categories