Antigones overtuigingsstrategieën tegenover Ismene (Begin, Midden, Einde)
Begin
- Appèl aan familieplicht: Enige overlevende kinderen van Oedipus; moeten broer eren.
- Appèl aan gerechtigheid: Creons beslis is fout; goddelijke wet eist begrafenis.
- Beschuldiging van lafheid: Ismene vreekt Creon; offreert broers eer voor veiligheid.
Midden
- Emotionele escalatie: Smeekt, dreigt alleen te handelen.
- Benadrukt gevolgen: Beiden riskeren straf, maar plicht vereist het.
- Appèl aan schaamte: Ismene zal broer nooit weer in ogen kunnen kijken als ze weigert.
Einde
- Wanhopig ultimatum: Dreigt met zelfmoord en eeuwige spookverschijning.
- Succes: Ismene geeft toe en stemt in te helpen.
Antigone beweegt van geredeneerde appellen naar emotionele druk naar existencele dreiging.