Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Monologen

Voorbeeld dramatische monoloog: "Onze Laatste Rit Samen"

Personage: Sarah, jonge weduwe.
Setting: Autobotsingsscène, een boeket vasthoudend naast de wrak.

[Contemplatieve toon]

Dit is waar onze liefde haar tragische einde vond,
Een speling van het lot, een nachtmerrie zonder einde.
We reden samen, een toekomst in ons zicht,
Maar die fatale nacht, alles sloeg om in vrees.

De impact verpletterde dromen, onze hopen blootgelegd,
Midden in de wrakken, is de liefde die we deelden verbroken.
Je leven uitgeblust, mij in wanhoop achterlatend,
Met elke hartslag, verdriet buiten herstel.

Op deze verlaten plek, waar herinneringen blijven,
Sta ik alleen, de pijn herlevend.
De auto, nu gescheurd en uit elkaar gerold,
Een getuigenis van de onbarmhartige kunst.

Oh, als we alleen de tijd terug konden draaien,
Elkaar vasthouden en de tragische klok stoppen.
Het script herschrijven en deze wrede slag ontlopen,
Maar alles wat overblijft is verdriet's vloed en getij.

Ik herinner onze laatste rit, gelukkig onwetend,
Hoe kostbaar die momenten nu lijken.
Elke glimlach, elke aanraking, elke zachte omhelzing,
Voor altijd ingehakt in de tijd, een bittere zoete genade.

De reis is geëindigd, mij verdwaald achterlatend,
Geplaagd door onze laatste rit voor eeuwig en een dag.
Een eenzige overlevende, adrift in een zee van tranen,
Deze bloemen vasthoudend, de resten van onze jaren.

Ik leg ze neer, een symbool van mijn liefde's refrein,
Een hulde aan de band die niets kan ontbinden.
Moge de winden herinneringen van ons verleden fluisteren,
En mijn liefde voor eeuwig, voor eeuwig dragen.

Vaarwel, mijn liefde, tot we weer ontmoeten,
In een rijk waar smart niet heerst.
Onze liefde blijft, ruimte en tijd overstijgend,
Voor altijd verbonden in de eeuwigheid's sublieme.

[Sarah legt de bloemen neer, omarmt herinneringen terwijl ze rouwt.]

Monologen

Related Categories