Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Monologen

Wat 'discourse' betekent in Shakespeare: Praten, debatteren, spreken, schrijven

In Shakespeare is discourse een kameleonwoord – de betekening verschuift met context, spreker en dramatische behoefte. Vier primaire betekenissen:

  1. Louter converseren: "What, shall we discourse of the latest news?" (The Taming of the Shrew) – kletsen, klatschen, uitwisselen.
  2. Ernstig discussiëren: "Let us discourse of our great undertaking." (Henry V) – doordacht, strategisch gesprek.
  3. Een formele toespraak houden: "I shall now discourse of the nature of love." (A Midsummer Night's Dream) – oratie, lezing, uitvoering van wijsheid.
  4. Schrijven/samensstellen: "A discourse on the art of poetry." (Love's Labour's Lost) – tractaat, essay, geschreven argumentatie.

Verbindende draad

Over betekenissen heen impliceert discourse bedachtzaam, volgehouden, doelgerichte verbale betrokkenheid – niet louter gezzet. Het draagt gewicht: intellectueel, retorisch of dramatisch.

Vroegmoderne nuance

Het woord kwam in het Engels via het Latijnse discursus ("heen en weer rennen") via het Frans. In Shakespeare's tijd overbrugde het gesprek en tractaat – een bereik dat we sindsdien gesplitst hebben in "discuss" vs. "discourse (zelfstandig naamwoord)." Shakespeare gebruikt het werkwoord vloeibaar over het spectrum.

Wanneer een personage zegt "I will discourse", luister goed: ze gaan onthullen hoe ze denken.

Monologen

Related Categories