“Ili Tulog Anay” is een Filippijnse gewoonte van samen wakker blijven als gezin of huishouden tijdens het wachten op de terugkeer van een geliefde — of nu uit het buitenland, op reis of van een late dienst. Het belichaamt verwachting, geduld en familiale solidairiteit; de gedeelde wachting wordt een tastbare uitdrukking van steun, liefde en collectieve uithoudingsvermogen. De zin vertaalt letterlijk als een zacht aanporen om te slapen, maar de praktijk gaat juist over niet slapen tot de verwachte persoon veilig aankomt.