Nee. In de retorica is een apostrofe (niet te verwarren met het leesteken) een spraakfiguur waarbij een spreker rechtstreeks aanspreekt een afwezige persoon, een abstract concept of een verpersoonlijkt object – iets dat niet letterlijk kan reageren. Klassieke voorbeelden: 'O Dood, waar is uw steek?' of 'Romeo, Romeo, waarom ben je Romeo?'
'Memory,' gezongen door Grizabella in Andrew Lloyd Webber's Cats, is een eerste-persoonsreflectie. Zij zingt over haar verleden glorie en huidige ellende naar het publiek (of naar zichzelf), niet naar een afwezige entiteit. De tekst – 'Memory, all alone in the moonlight...' – is narratief en introspectief. Zij apostrofeert 'Memory' niet als een verpersoonlijkte aanwezigheid; ze beschrijft de ervaring van herinneren.
Daarom, hoewel het nummer diep emotioneel is en thema's van tijd en verlies aanspreekt, gebruikt het niet het retorische apparaat van apostrofe.