Maximilien Robespierre was de dominante figuur tijdens de Franse Revolutie's Terreurperiode (1793–1794). Als leidend lid van de radicale Jakobijnenclub en het Comité van Openbare Veiligheid, oefende hij enorme invloed uit op revolutionair beleid.
Robespierre's toenemende autoritarisme en de Grote Terreur van midden-1794 provoceerden een coalitie binnen de Nationale Conventie. Hij werd gearresteerd op 9 Thermidor (27 juli 1794) en de volgende dag gegotineerd, wat de Terreur beëindigde.