In bedrijf 1, scène 2:
* Hij dringt er bij Claudius op aan geduldig te zijn en het verdriet van Hamlet om zijn vader te begrijpen. Hij suggereert dat de melancholie van Hamlet te wijten is aan de dood van zijn vader en dat de tijd zijn verdriet zal genezen.
* Hij stelt voor Hamlet te bespioneren. Hij vermoedt dat de waanzin van Hamlet verband houdt met zijn liefde voor Ophelia en stelt voor om Ophelia de rol te laten spelen van een kanaal om informatie van hem te krijgen.
In bedrijf 2, scène 2:
* Hij rapporteert aan Claudius en Gertrude over zijn observaties van Hamlet. Hij beweert dat Hamlet "gek is op liefde" en dat hij de oorzaak van zijn nood heeft ontdekt.
* Hij onthult de inhoud van Hamlet's brief aan Ophelia. Hij gebruikt dit om zijn bewering dat Hamlet's liefde voor Ophelia de bron van zijn waanzin is verder te versterken.
* Hij stelt voor dat ze ervoor zorgen dat Hamlet in het geheim wordt geobserveerd. Hij gelooft dat dit hen in staat zal stellen de ware aard van Hamlets waanzin te achterhalen.
In bedrijf 3, scène 1:
* Hij draagt Ophelia op om beleefd maar gereserveerd te zijn in de omgang met Hamlet. Hij vertelt haar dat ze geen beschuldigingen of oordelen over zijn gedrag moet uiten.
* Hij waarschuwt Ophelia dat Hamlet's "liefde" misschien niet oprecht is. Hij vreest dat Hamlet Ophelia slechts als pion gebruikt in zijn eigen waanzinspel.
Over het geheel genomen worden Polonius' adviezen en acties gedreven door de wens om de orde en controle te handhaven. Hij is vaak meer bezorgd over zijn eigen reputatie en status dan over het welzijn van anderen. Zijn pogingen om Hamlet te manipuleren en te bespioneren hebben uiteindelijk tragische gevolgen, wat leidt tot zijn eigen dood in Act 3, Scene 4.