Ondanks de waarschuwingen van zijn moeder en de verontrustende aanwezigheid van de soldaten, weegt Bruno's nieuwsgierigheid zwaarder dan zijn angst. Hij ontdekt een vreemde, bruisende wereld vol onbekende mensen die gestreepte pyjama's dragen. Hij is getuige van de vreemde rituelen en routines van deze ‘boerderij’ en raakt steeds meer gefascineerd door de kinderen die hij door het hek heen ziet.
Dit hoofdstuk markeert een keerpunt in Bruno's reis. Hij is niet langer slechts een kind dat spelletjes speelt; hij begint de realiteit van de situatie van zijn familie te begrijpen en de verborgen wereld die net buiten hun poorten bestaat. Het hoofdstuk eindigt met Bruno's eerste ontmoeting met Shmuel, een andere jongen van zijn leeftijd, die aan de andere kant van het hek staat. Hun connectie, hoe onschuldig en onbewust ook, is een voorbode van een diepere band die de rest van het verhaal zal bepalen.